เขารักตัวเองมากนะ น้อยใจวาสนาตัวเขาเอง(บางพลัด)

ปลิดปลิวพริ้ว แผ่วเบา ลอยลมล่อง
งามผุดผ่อง ส่องโลก ดูสดสวย
เป็นดอกไม้ หอมฟุ้ง กลิ่นรินรวย
สาวคนสวย ดวงใจนี้ มีเพียงเธอ
กลัวสักวัน หมู่ภมร จะดอมดม
มวลอบชม ก็คือเธอ ที่ใฝ่หา
เป็นดอกฟ้า สูงล้ำ คนชายตา
อนิจจา เราหมาวัด จักเพียงมอง
หรือเพียงฝัน วันดอกฟ้า หาหมาวัด
หมาจรจัด คนไร้ค่า ให้พาฝัน
มีเพียงรัก ฝากใจนี้ ที่เคียงกัน
สัญญาฉัน ฃื่อสัตย์นี้ ภักดีเธอ
ขอได้ไหม แค่คนดีอยู่ข้างกาย
เอื้อมมือปลาย ไข่วคว้า ไม่ล้าหนี
บอกคำรัก สัญญา นะคนดี
จะกี่ปี ความรักนี้ มีสองเรา
เป็นความจริง หรือฝันไม่อยากตื่น
มันสะอื้น ดอกฟ้า กลัวหนายหนี
แม้นเพียงตื่น แล้วไม่พบ เธอคนดี
แล้วชีวี หมาตัวนี้.....มีเพื่อใคร

ในวันที่ไม่มีตัวเอง เขาอยากให้มันเป็นเพียงแค่ความฝัน
ในวันที่ตัวเองจากไป เขาไม่อยากรู้ ไม่อยากเห็นว่ามันเป็น
ความจริง เขาต้องเจียมตัวนะ รักตัวเองมาก แต่เขามันวาสนาน้อย
คิดถึงตัวเองมากเลยนะ ดอกฟ้าของพี่ ตัวเองจะคิดถึงเขาเหมือนที่เขากะลังคิดถึงตัวเองอยู่หรือเปล่า